Navigatie overslaan
singelzaal

Amri­ta Sher-Gil Europa is van Picasso, India is van mij’

  • 22 maart t/m 20 september 2026
  • Drents Museum

Het Drents Museum heeft in 2026 de primeur met de allereerste tentoonstelling van Amrita Sher-Gil in Nederland.

'Europa is van Picasso, Matisse, Braque en vele anderen. India is alleen van mij.' Met deze woorden beschreef Amrita Sher-Gil (1913–1941) haar unieke positie in de kunstwereld. Ze wordt gezien als de grondlegger van de moderne Indiase kunst.

Vanaf 22 maart 2026 toont het Drents Museum bijna zestig schilderijen en tekeningen van de Hongaars-Indiase Amrita Sher-Gil (Boedapest 1913 – Lahore 1941). Ze leefde slechts 28 jaar, maar liet een indrukwekkend en invloedrijk oeuvre na waarin moderne Europese schilderkunst samensmelt met Indiase kleuren, thema’s en verhalen. Haar werk is voor het eerst in bijna twintig jaar weer te zien in Europa. 

‘Europa is van Picasso, Matisse, Braque en vele anderen. India is alleen van mij.’

Amrita Sher-Gil
Amrita Sher-Gil, 'Jonge vrouwen', Parijs, 1932
Amrita Sher-Gil, 'Winter', Zebegény (Hongarije), 1939
Amrita Sher-Gil, 'Sumair', Saraya (India), 1936
Amrita Sher-Gil, 'Zelfportret', Parijs, circa 1930

Jonge jaren

India was het land van haar vader, Hongarije dat van haar moeder. Amrita Sher-Gil werd in 1913 geboren in Boedapest en groeide op tussen twee culturen. Al op jonge leeftijd toonde ze zich creatief, vrijgevochten en onafhankelijk. Ze volgde teken- en schilderlessen en begon al vroeg grenzen op te zoeken. Zo volgde ze 1924 kort een kunstopleiding in Florence, waar ze kennismaakte met de Italiaanse meesters, maar er bijna van school werd gestuurd omdat ze naakportretten tekende.

Parijs

In 1929 vertrok Sher-Gil met haar familie naar Parijs om te studeren aan de Académie de la Grande Chaumière en later aan het prestigieuze École des Beaux-Arts. Daar verdiepte zij zich in het werk van moderne kunstenaars als Suzanne Valadon, Paul Cézanne en Paul Gauguin, schilderde veel zelfportretten, maar ook vrienden, het Parijse leven en stillevens. Haar talent bleef niet onopgemerkt: in 1933 won ze met het werk Young Girls de gouden medaille op de Salon de Paris. Ze werd bovendien benoemd tot lid van dit prestigieuze gezelschap – als jongste kunstenaar ooit én als eerste met Aziatische wortels. In Parijs ontwikkelde zij zich tot een kosmopolitische schilder die moeiteloos verschillende werelden met elkaar verbond.

India

In 1934 keerde Amrita Sher-Gil terug naar India, overtuigd dat daar haar bestemming lag. Ze bouwde voort op Europese schildertradities, maar verrijkte deze met elementen uit de traditionele Indiase kunst. Ze verruilde haar Europese kleding voor sari’s en reisde door het land. Inspiratie vond ze onder meer in de grotschilderingen van Ajanta, Mogol-miniaturen en het dagelijkse leven op markten en in dorpen. Haar kleurenpalet veranderde ingrijpend: felle roden, aardse bruinen en warme okers weerspiegelen het Indiase licht en landschap. In haar werk introduceerde zij een nieuw, krachtig vrouwbeeld en gaf zij een stem aan de armen en gemarginaliseerden van India.

↑ Amrita Sher-Gil, Zelfportret, Parijs ca. 1930 → Amrita Sher-Gil, 'Haldi Grinders', Saraya (India), ca. 1940

Unieke tentoonstelling

Amrita Sher-Gil - 'Europa is van Picasso, India is van mij' bestaat uit schilderijen en tekeningen in bruikleen van de National Gallery of Modern Art in New Delhi, die de grootste en meest complete verzameling van haar werk bezit. De tentoonstelling laat haar ontwikkeling zien: van haar Parijse periode tot de werken waarin ze de kracht en schoonheid van het dagelijks leven in India vastlegt. 

Haar schilderijen worden als nationaal erfgoed beschouwd en verlaten India daarom zelden. Deze tentoonstelling biedt een unieke kans om haar meesterwerken van dichtbij te bekijken. 

Amrita Sher-Gil met drie schilderijen, Parijs, 1930. Gefotografeerd door haar vader in hun familieappartement. Foto: Umrao Singh Sher-Gil / Alamy